updates
by date

Σύμπαν 1ο
Τα φαστφουντάδικα, στη μορφή που τα ξέρουμε σήμερα, άρχισαν ουσιαστικά με την ΜcDonald's, που από ένα μαγαζί τη δεκαετία του '50 επεκτάθηκε σε μια αυτοκρατορία χιλιάδων φαστουφάντικων ανά τον κόσμο. Η επιτυχία της βασίστηκε στην καλή και σταθερή ποιότητα του φαγητού, ανεξάρτητα του καταστήματος, και στο γρήγορο σερβίρισμα. Όπως ήταν φυσικό η επιτυχία προσέλκυσε γρήγορα και άλλους ανταγωνιστές όπως η Βurger King και η Wendy's, που μπόρεσαν να διαφοροποιηθούν έξυπνα από την πρωτοπόρο ΜcDonald's και να ευημερήσουν όσο ο κλάδος παρουσίαζε ανάπτυξη στις ΗΠΑ. Δεν παρέλειψαν μάλιστα να ανοίξουν ένα καινούργιο μαγαζί σε κάθε γωνία.

Τα πράγματα όμως δεν είναι ρόδινα πλέον. Πενήντα χρόνια είναι πολύς χρόνος για οποιοδήποτε κλάδο, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για ένα κλάδο που βασίζεται στα γαστριμαργικά γούστα των καταναλωτών. Τα γούστα αυτά, τουλάχιστον στις ΗΠΑ όπου οι επιχειρήσεις αυτές κάνουν το μεγαλύτερο τους τζίρο, έχουν αρχίσει να αλλάζουν άρδην εδώ και καιρό (σέρνεται και κάποια επιδημία παχυσαρκίας...) Η πολυπολιτισμικότητα της αμερικανικής πραγματικότητας έχει και τη γαστριμαργική της διάσταση. Ο καταναλωτής έχει εκτεθεί πλέον σε μια μεγάλη ποικιλία γευστικών λατινοαμερικάνικων, ασιατικών, νοτιοευρωπαϊκών κλπ γευμάτων. Έτσι τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνιση τους πολλές μικρές επιχειρήσεις, που όπως πάντα αρχίζουν από ένα μαγαζί και εξελίσσονται σε μικρές αλυσίδες, που προσφέρουν φαγητό όχι πάντα και τόσο γρήγορο, διαφορετικό σε γεύση, ποιοτικό και όχι βαρετό. Το χάμπουργκερ και η τηγανητή πατάτα από άποψη γεύσης είναι πλέον τόσο ελκυστικά και ενδιαφέροντα όσο το χαρτί συσκευασίας τους.

Οι μεγάλες αλυσίδες προσπάθησαν να προσαρμοστούν κάπως στις εξελίξεις αυτές με την προσφορά πιο υγιεινών μενού αλλά αυτό απλώς καθυστέρησε την κατρακύλα για λίγο. Δεν πηγαίνει κανείς στα μαγαζιά αυτά για υγιεινή διατροφή. Είναι λιγάκι δύσκολο να πείσεις τον καταναλωτή ότι αυτός που τηγανίζει την πατάτα στο λαρδί έχει αλλάξει. Αναπόφευκτα για τον ώριμο κλάδο ακολούθησαν οι πόλεμοι τιμών. Παρουσιάστηκαν τα διάφορα "γεύματα αξίας" (value meals), στην ουσία κάποια μεγάλη έκπτωση για την αγορά 3-4 ειδών μαζεμένων. Αν σκεφτεί κανείς ότι τα καταστήματα αυτά είναι συνήθως τοποθετημένα σε πιάτσες το ένα απέναντι από το άλλο, καταλαβαίνει εύκολα γιατί η ΜcDonald's μόλις είχε το πρώτο της τρίμηνο με ζημίες ύστερα από 47 χρόνια λειτουργίας!

Όλες οι αλυσίδες προσπαθούν απεγνωσμένα να αποφύγουν το αναπόφευκτο. Αλλάζουν συνεχώς τα υλικά μαγειρέματος, το μενού τους, το επίπεδο εξυπηρέτησης, και τους διευθύνοντες συμβούλους τους. Αλλά μάταια. Και αν ακόμα υποθέσουμε ότι προσέφεραν κάποτε κάτι καλό, ο καταναλωτής το έχει βαρεθεί και έχει πολύ καλύτερες επιλογές.

Σύμπαν 2ο
Πάντως τα φαστφουντάδικα δεν έχουν ακόμα χάσει εντελώς την παλιά αίγλη τους. Οι θυγατρικές της McDonald's στην Ουκρανία και την Ελλάδα είχαν την 1η και 2η θέση από πλευράς αποτελεσμάτων αντίστοιχα μεταξύ των θυγατρικών της στην Ευρώπη! Όταν προ καιρού η επιχείρηση γαλακτοκομικών προϊόντων Δέλτα εξαγόρασε, παρά τις αντιρρήσεις των μετόχων της, την Goody's, προσφέρθηκαν πολλοί λόγοι. Φυσικά ένας από αυτούς ήταν το "ενόψει του 2004", τι άλλο να ταΐσει κανείς τα εκατομμύρια επισκεπτών από το ελληνικότατο χάμπουργκερ; Ή το ντόνατ; Άσε που όλοι θα έλθουν ανυπόμονοι να τα γευθούν μια και δεν τα έχουν ξαναδεί. Ένας άλλος ήταν κάποιο εθνικό φιλότιμο που απαιτεί να είναι κάποια ελληνική επιχείρηση φαστφουντάδικων στην κορυφή και όχι η ΜcDonald's. Εν τω μεταξύ συνεχίζεται ακάθεκτη η εξάπλωση των φαστφουντάδικων στην ελληνική αγορά. Μόνο σε ένα άρθρο στα Νέα της 27.8.2002 γίνεται λόγος για 718 νέα μαγαζιά διαφόρων αλυσίδων.
Καλό ξημέρωμα.