| εξελίξεις στον κλάδο της
μπύρας στις ΗΠΑ ΙΙ: οι πέντε ανταγωνιστικές
δυνάμεις του κλάδου
Βλέπουμε στην ενημέρωση αυτή μερικά στοιχεία του
στρατηγικού μάνατζμεντ με βάση τον κλάδο της
μπύρας. Ας δούμε εδώ πιο συγκεκριμένα τις πέντε ανταγωνιστικές δυνάμεις του
κλάδου.
υποκατάστατα προϊόντα
Ο κλάδος έχει αντιμετωπίσει πολύ μικρούς ρυθμούς
ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια. Ένας λόγος είναι η
αυξημένη κατανάλωση κρασιού, που παραδοσιακά
ήταν χαμηλή στις ΗΠΑ αλλά τα τελευταία χρόνια
παρουσιάζει ανοδική πορεία. Ίσως μεγαλύτερη
είναι η επίδραση της αυξημένης κατανάλωσης των
πιο «σκληρών» αλκοολούχων ποτών όπως της βότκας
που έχουμε δει στις σελίδες αυτές.
είσοδος νέων
ανταγωνιστών
Όπως είδαμε στην ενημέρωση αυτή,
τα τελευταία χρόνια έχουν γνωρίσει μεγάλη άνθηση
στις ΗΠΑ οι λεγόμενες «χειροποίητες» μπύρες (craft
beers), μπύρες που παράγονται κυρίως τοπικά, με
μεγάλη προσοχή στα υλικά και τις διαδικασίες
παραγωγής ώστε να καταλήγουν σε ένα ποιοτικά ανώτερο και
ακριβότερο προϊόν. Οι μπύρες αυτές αν και είναι
μόνο 5% της συνολικής αγοράς το 2007 παρουσιάζουν
πολύ μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης και ορισμένες
από τις μικρές αυτές ζυθοποιίες (microbreweries) έχουν
αποκτήσει και παρουσία σε εθνικό επίπεδο.
η διαμάχη των ανταγωνιστών
ο κλάδος έχει το αξιοπερίεργο ότι έχει
ταυτόχρονα μερικές πολύ μεγάλες επιχειρήσεις με
μεγάλη εμβέλεια που έχουν προέλθει από τη
συγχώνευση άλλων μεγάλων επιχειρήσεων, αλλά και
τεράστιο αριθμό μικρότερων ανταγωνιστών που αν
και τοπικής εμβέλειας δεν παύουν να μειώνουν τα
μερίδια αγοράς των μεγαλύτερων. Η είσοδος στον κλάδο είναι
εύκολη τόσο από άποψη παραγωγής όσο και
μάρκετινγκ. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για
τις «χειροποίητες» μπύρες. Η ένταση του
ανταγωνισμού τόσο με τις συγχωνεύσεις μεγάλων
εταιριών όσο και την εμφάνιση νέων μικρών
ανταγωνιστών είναι μεγάλη.
η διαπραγματευτική δύναμη
των αγοραστών
η διακίνηση της μπύρας στις ΗΠΑ ακολουθεί τους
δικούς της κανόνες που επιβάλλονται από σχετικές
νομοθεσίες, σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Ο
παραγωγός είναι υποχρεωμένος να πουλήσει τη
μπύρα σε κάποιο διανομέα ο οποίος με τη σειρά του
κάνει τη μεταπώληση με κάποιο κέρδος σε
σουπερμάρκετ, εστιατόρια και μπαρ. Σε πολλές
περιοχές ο παραγωγός δεν μπορεί να αλλάξει
εύκολα διανομέα χωρίς σημαντικό νομικά λόγο ενώ
ο διανομέας μπορεί να μεταπωλήσει το δικαίωμα
πώλησης συγκεκριμένων προϊόντων σε άλλους
διανομείς. Προφανώς για τις μεγάλες επιχειρήσεις
του κλάδου που μπορούν να δαπανούν τεράστια ποσά
σε διαφήμιση για να κρατάνε τη ζήτηση σε υψηλά
επίπεδα, ο διανομέας δεν είναι πρόβλημα
(ακολουθούν δηλ. κάποια στρατηγική ώθησης-έλξης).
Έχουν μεγάλα πλεονεκτήματα στη δημιουργία
ευρέων δικτύων διανομής και στο λανσάρισμα νέων
προϊόντων. Για τους μικρότερους παραγωγούς όμως η επιλογή του κατάλληλου
διανομέα με την κατάλληλη πελατεία και γκάμα
προϊόντων είναι ζωτικής σημασίας και βέβαια το
κόστος μεταπήδησης σε κάποιον άλλο τεράστιο.
Παραδοσιακά οι μικροί παραγωγοί ήταν
ικανοποιημένοι απλώς με το αν κάποιος διανομέας
αγόραζε τη μπύρα τους. Καθώς όμως οι
«χειροποίητες» μπύρες παρουσιάζουν μεγάλους
ρυθμούς ανάπτυξης οι μικροί παραγωγοί
χρειάζονται μεγαλύτερη ευελιξία αλλά και οι
διανομείς χρειάζονται περισσότερους μικρούς
παραγωγούς.
|
.
