
bluewave
updates
by date
updates
by subject
strategy
marketing
operations
finance
commentary
book reviews
home
e-mail
alexander
consulting
|
.. |
παράλληλα σύμπαντα: αλάτι, παγάκια
και παραδοσιακά προϊόντα
ένα περιστασιακό σχόλιο του Ζήνου
Βογιατζή
σύμπαν 1ο
το αλάτι: Οι Νew York Times είχαν ένα εκτεταμένο
ρεπορτάζ τον Ιούλιο του 2000 σχετικά με μια
καινούργια μόδα μεταξύ των πιο γνωστών σεφ της
Νέας Υόρκης, που από πολλούς θεωρείται το πιο
σημαντικό γαστρονομικό κέντρο στον κόσμο, κυρίως
λόγω του ότι εκεί συγκλίνουν πολλές κουζίνες από
όλον τον κόσμο δίνοντας την ευκαιρία συνεχούς
δημιουργικότητας. Η μόδα αυτή έχει να κάνει με τα
αλάτια που χρησιμοποιούν οι σεφ αυτοί.
Και δεν μιλάμε για συνηθισμένα αλάτια αλλά
πανάκριβα, σπάνια ή "σπάνια" αλάτια που
κοστίζουν χιλιάδες το κιλό. Μαύρο ή κόκκινο αλάτι
από ηφαιστιογενείς περιοχές της Χαβάης ($450 το
κιλό), καπνιστό αλάτι Δανίας ($70 το κιλό), ροζ αλάτι
από τις Άνδεις του Περού ($60 το κιλό) διάφορα
θαλασσινά αλάτια από τη Βρετάνη και τη Νορμανδία
της Γαλλίας και το γνωστό fleur de sel που
έχουμε ξαναδεί, θαλασσινό αλάτι από το Essex της
Αγγλίας, θαλασσινό αλάτι από τη Σικελία,
ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι από τη Γαλλία. Ας
σημειωθεί ότι το συνηθισμένο θαλασσινό αλάτι
αγοράζεται από τα εστιατόρια αυτά περίπου $30 το
κιλό ενώ το κοινό ορυκτό αλάτι, που κανείς σεφ με
στοιχειώδη αυτοσεβασμό δεν χρησιμοποιεί,
κοστίζει περίπου $0,5 το κιλό.
Δεν μπορεί να ξέρει κανείς τι ακριβώς
προσθέτουν τα αλάτια αυτά στα εδέσματα που
σκαρφίζονται συνεχώς οι σεφ αυτοί. Αλλά προφανώς
τα εξωτικά υλικά προσθέτουν κάτι στο σκληρό
ανταγωνισμό των καλών εστιατορίων. Είναι επίσης
σημαντικό ότι όσοι προωθούν τα αλάτια αυτά έχουν
κάνει και το κατάλληλο μάρκετινγκ στους σεφ
αυτούς. Η μοναδικότητα τους στη γεύση (πραγματική
ή όχι, κανείς δεν μπορεί να ξέρει) και η
σπανιότητα τους έχουν γίνει σημαντικά όπλα στο
μάρκετινγκ. Έλειπε βεβαίως από το ρεπορτάζ αυτό
παντελώς οποιαδήποτε μνεία στο ελληνικό
θαλασσινό αλάτι, αλλά μπορούμε να το αποδώσουμε
σε κάποιο παρακλάδι της διεθνούς συνομωσίας που
έχει συμβάλλει στην πτωτική τάση των ελληνικών
εξαγωγών τελευταία.
σύμπαν 2ο
τα παγάκια: κάποιοι επιχειρηματίες από τη
Γροιλανδία, το τεράστιο νησί της Δανίας στο Β.
Ατλαντικό, ετοιμάζονται να εμπορευτούν στις
αγορές της Ευρώπης και της Β. Αμερικής παγάκια
και εμφιαλωμένο νερό από τους πάγους που
καλύπτουν 85% της έκτασης της χώρας τους, γράφουν
οι New York Times στις 18/10/2000.
Τα τελευταία χρόνια
έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές στις καταναλωτικές
συνήθειες αναψυκτικών στην αμερικανική αγορά
όπου τα αναψυκτικά τύπου κόλας έχουν αρχίσει να
αντικαθίστανται από πιο υγιεινούς χυμούς και,
κυρίως, από εμφιαλωμένο νερό που η ανάπτυξη του
παρουσιάζει αυξήσεις της τάξης του 10% ετήσια. Οι
πρωτοπόροι στην εκμετάλλευση αυτής της τάσης
ήταν οι Γάλλοι με τα εμφιαλωμένα νερά Perrier και Evian
(καμία διαφορά πχ από το νερό Λουτρακίου). Πολλές
καναδικές και φυσικά αμερικανικές επιχειρήσεις,
μεταξύ τους η Pepsi, μπήκαν στα προϊόντα αυτά και
κυρίως στα εμφιαλωμένα νερά από διάφορες
ονομαστές και λιγότερο ονομαστές πηγές.
Οι Γροιλανδοί ζήλεψαν τις
επιδόσεις των γειτόνων τους στο Β. Ατλαντικό και
αποφάσισαν να συσκευάσουν τον πάγο τους και να
εμφιαλώσουν το νερό τους ποντάροντας στο ότι
μερικοί σνομπ θα τα αγοράσουν και θα τα
καθιερώσουν γιατί είναι ηλικίας αιώνων και
αξεπέραστης αγνότητας, αφού έχουν σχηματιστεί
πολύ πριν η ρύπανση από τις ανθρώπινες
δραστηριότητες εμφανιστεί στον πλανήτη.
Ταυτόχρονα όμως έδειξαν και ευρηματικότητα στο
στήσιμο του σχετικού επιχειρήματος.
Εκμεταλλεύθηκαν κάποια καινούργια τεχνολογία
που επιτρέπει τις πλαστικές φιάλες να
μεταφέρονται συμπιεσμένες και αντιμετώπισαν
έξυπνα τη γεωγραφική απομόνωση τους.
Εκμεταλλεύθηκαν το ότι φορτηγά πλοία που
έρχονται τακτικά με προμήθειες από τη Δανία
έφευγαν με τα αμπάρια τους άδεια. Τώρα φεύγουν
φορτωμένα με πάγο και εμφιαλωμένο νερό που έτσι
φτάνει στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αγορές
σε σχετικά λογικές τιμές. Το σχετικό μάρκετινγκ
δεν είναι λιγότερο ευρηματικό. Ήδη ο πάγος αυτός,
ένα προϊόν πολυτελείας, διαφημίζεται στη
Σκανδιναβία και την Αγγλία και παρομοιάζεται με
διαμάντια που έχουν ηλικία χιλιάδων χρόνων (ο
πάγος είναι διάφανος σε αντίθεση με τα θολά
παγάκια των ψυγείων) και με τον άνεμο (ο πάγος
απελευθερώνει οξυγόνο καθώς λειώνει). Οι
επιχειρηματίες αυτοί είναι αισιόδοξοι για τις
προοπτικές των πωλήσεων.
σύμπαν 3ο
Γιατί μας ενδιαφέρουν αλάτια και παγάκια; Μα
απλούστατα όλα αυτά είναι προϊόντα που στη
νεοελληνική πραγματικότητα συνήθως ονομάζουμε
"παραδοσιακά". Το μόνο παραδοσιακό όμως
είναι ο τρόπος αντιμετώπισης τους με
"προώθηση", "εξαγωγές",
"οργανισμούς" και λοιπές εμμονές που δεν
έχουν καμία σχέση με το σύγχρονο μάρκετινγκ.
|
. |